Kalina Wielka - wieś położona na wschód od Miechowa, poświadczona źródłowo została w okresie wczesnego średniowiecza. Jej dziedzicem był roku 1242 Jan syn Gawła herbu Topór i zapewne tej rodzinie zawdzięcza osada kościół i zorganizowaną wokół parafię potwierdzoną źródłowo w aktach Kamery Apostolskiej w roku 1326, kiedy to plebanem tutejszym był niejaki Mikołaj. Niewątpliwie jest to stare gniazdo rozrodzonego w średniowieczu rycerskiego rodu Toporczyków, którzy przybrali nazwisko Kalińscy od swej rodowej miejscowości.

Za czasów panowania księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego (1243-1279) odbył się w tej miejscowości zjazd rycerski (tzw. colloquium”), na którym debatowano nad sposobem walki z najazdem Mongołów. Na uwagę zasługuje wzmiankowany jako dowód bardzo odległych czasów kopiec stojący w pobliżu kościoła, w ogrodzie dworskim. Jak wspomina ks. Jan Wiśniewski z tej rodziny pochodziło wielu sławnych Polaków, wśród nich Jan z Kaliny, kanonik krakowski, Łukasz Kaliński, biskup sufragan lwowski „mąż znakomity nauką, wymową i pobożnością[1].

Według opisu Jana Długosza (1470-1480), we wsi Kalinie stał kościół drewniany pw. Wszystkich Świętych, którego kolatorami była mieszkające w okolicy rycerskie rody. Więcej na temat średniowiecznych dziejów osady zobacz internetowe wydanie Słownika geograficzno-historycznego ziem polskich w średniowieczu: http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7111&q=kalina&d=0&t=0

Na przełomie XVII-XVIII wieku wieś dziedziczył ród Oraczewskich herbu Szreniawa. Z nich Anna Oraczewska żyjąca w pierwszej połowie XVII w. odznaczała się wielką religijnością. Cierpiała ona na bóle rąk i z prośbą o pomoc w bólu i uzdrowienie udała się do grobu błogosławionego Wincentego Kadłubka w Jędrzejowie, jako ze …doznała u grobu bł. Wincentego łaski cudownej; albowiem długą chorobą nękana, zupełnie utraciła rąk władzę, niezdatna do żadnej pracy, udała się z gorącą modlitwą o pomoc do Wincentego; skoro ślub uczyniła, że odwiedzi grób jego, natychmiast dnia 20 stycznia zupełnie ozdrowiała[2]. Dowodem jej wdzięczności było postanowienie budowy nowego kościoła w miejsce starego, mocno już zniszczonego. Zbudowany kościół był orientowany, miał nawę o wymiarach 26 na 14 łokci, oświetlony sześcioma oknami „…był pokryty gontem, a dach zdobiła wieżyczka”, jak informuje ks. J. Wiśniewski. Budowla dotrwała do początku XIX stulecia, kiedy to ks. Sojecki, dziekana ksiąskiego został gruntowanie restaurowany. Powstały wówczas cztery ołtarze – w głównym umieszczony został konterfekt z wyobrażeniem NMP w drewnianej sukience pozłoconej, który cieszył się w oczach miejsc owej ludności wielkim nabożeństwem i czcią. Po prawej jego stronie znajdował się ołtarz boczny poświęcony czci św. Anny, po lewej Pana Jezusa na Krzyżu, a czwarty patronowi podróżujących – świętemu Mikołajowi.

Na początku XX w. proboszcz ks. Piotr Cień na postanowił budowę nowej świątyni z cegły według planu Józefa Pokutyńskiego. Kamień węgielny został położony w 1903 r. przez dziekana miechowskiego ks. Józefa Kwiatkowskiego.

Kościół został wystawiony ze składek zbieranych wśród wiernych w całym zaborze rosyjskim. Zakończenie prac budowlanych miało miejsce w 1908 r., a jego konsekracji dokonano w cztery lata później, 12 września 1912 r. przez biskupa kieleckiego Augustyna Łosińskiego. Jak zanotował ks. Jan Wiśniewski, cegłę na kościół przywożono z Sielca pod Sosnowcem, kamień z Sancygniowa, a odrzwia wykonano z piaskowca chęcińskiego.

Na temat tej osady nie można nie wspomnieć o poświęconej jej dziejom stronie internetowej: http://kalina-mala-.manifo.com/historia-stare-mapy-kolejka-waskotorowa-okolice

Odpusty:

W dniu 12 IX, w uroczystość ku czci Imienia Najświętszej Marii Panny

Adres:

Kalina Wielka nr 64

32-218 Słaboszów

tel. 41-384-60-23

Proboszcz:

ks. Adam Bucki, ur. 1957 w Chmielniku, wyświęcony w 1985 r. , mianowany w 1997 r.


[1] J. Wiśniewski, Dekanat miechowski, Radom 1917, s. 56-62, za: http://dlibra.umcs.lublin.pl/dlibra/docmetadata?id=2680

[2] ks. P. Pękalski, Żywoty świętych patronów polskich, za:www.ultramontes.pl/zywoty_wincenty_kadlubek.htm